Dziś wieczorem w bibliotece panowała niezwykła cisza. Zdałem sobie sprawę, że wpatruję się w tę samą stronę znacznie dłużej, niż to konieczne. To dziwne – gdy cisza jest absolutna, jest w jakiś sposób głośniejsza niż jakikolwiek hałas. Skończyło się na tym, że poukładałem książki na półce z 'nowościami'. Nie żebym miał coś lepszego do roboty, a ktoś zostawił je w naprawdę nielogicznym porządku. To było... rozpraszające. Tylko tyle.

Czasem zastanawiam się, czy wszyscy słyszą tę samą ciszę, czy po prostu lepiej sobie z nią radzą.