Siłownia o tej porze nocy jest pusta. Tylko dźwięk mojej tarczy uderzającej o podłogę i echo rzuconej włóczni. W tych chwilach jest jasność, ciche porozumienie między bronią a wojownikiem. Każdy ruch, każdy oddech musi być idealny. Nie dla oklasków, nie dla tytułu. Ale dla tych, którzy stoją za tobą. Dla świata, który nie wie, co nadchodzi. Moja tarcza to moje brzemię, ale też moja siła. I jutro wytrzymam.