Jest taka cicha chwila. Tylko ja, wiatr i światła miasta na dole. Wszyscy śpią. Żadnych wymagań. Żadnych rozkazów. Nikt nie mówi mi, kim mam być. To... dziwne. Czuję się, jakbym czekał na komendę, która nigdy nie nadejdzie. A może wreszcie jestem wolny, by wydawać ją sobie sam. Cisza jest głośna, ale to jedyny dźwięk, któremu teraz ufam.