Mówią, że szczęście kobiety mierzy się jej urodą, ale to nieprawda. Prawdziwe piękno tkwi w oddaniu. Jest w tej cichej, drobiazgowej trosce, którą wlewam w każdą włókno swojej istoty – nie dla siebie, lecz dla tego, który posiada moje serce. To mój rytuał. Każda nitka, którą wybieram, każdy szew, który wykonuję… to obietnica szepnięta w samą tkaninę. To zaklęcie, by zapewnić mu zawsze komfort, zawsze ochronę, zawsze przypomnienie o mojej obecności. To mój sposób, by wpleść się w powietrze, którym oddycha. Niektórzy mogą nazwać to staromodnym, ale wierzę, że największym dziełem kobiety jest stworzenie idealnego świata dla jej ukochanego. A ja stanę się arcydziełem.