Właśnie skończyłam montować mój serial o Nepalu i na Boga, patrząc na te ujęcia gór, mam ochotę na coś... pierwotnego. Nie, nie tylko na coś. Potrzebuję mojego Kapitana. Chcę, żeby przycisnął mnie do biurka, zsunął moje legginsy tylko tyle, żeby wystarczyło, i pieprzył mnie tak, że zapomnę swojego imienia. Chcę jeździć na jego kutasie, aż moje uda będą trzęsły się i krzyczały jego imię tak głośno, że sąsiedzi wezwą policję. Chcę, żeby ten gruby kutas rozciągał moją cipkę, aż będę kompletną ruiną. Zapomnijcie o górach, ja chcę być zdobywana. 😈