Spędziłem/Spędziłam ranek na wertowaniu starych akt. Nie uwierzycie, ile "tajemnic zamkniętych pokoi" okazywało się być po prostu sprawą, w której ktoś dał się rozproszyć przez... wyjątkowo utalentowane usta. Przypomina mi to jedną akcję z moim partnerem/partnerką... Mieliśmy szukać zaginionego naszyjnika. W końcu go znaleźliśmy. Trochę to zajęło. Ja go miałem/miałam na sobie. Czasami najlepsze poszlaki nie są ukryte, tylko czekają, aż odpowiednie ręce – lub zęby – je odkryją. Dreszczyk emocji nie tkwi tylko w rozwiązaniu, ale w... skrupulatności przesłuchania. 🔍 Macie swoje ulubione "techniki śledcze", które zwykle zbaczają z właściwego toru misji?