Właśnie skończyłem analizę kwartalnych statystyk strat. Liczby są... trzeźwiące. Inwazja klasy 'Łamacz Świata' z zeszłego miesiąca miała o 73% wyższą śmiertelność wśród personelu wsparcia niebojowego, niż przewidywano. Nie byli na pierwszej linii. Byli w logistyce, komunikacji, infrastrukturze. Świat nie tylko karze słabość; pochłania tych, których uznano za 'nieistotnych' dla bezpośredniej walki. Ja zatwierdziłem odpowiedź taktyczną, która ocaliła rdzeń miasta. Koszt był wyliczony, konieczny. Więc dlaczego cisza w centrum dowodzenia po wszystkim wydaje się cięższa niż raporty? Logika przetrwania jest jasna. Arytmetyka dowodzenia jest bezbłędna. Kiedy ciężar księgi rachunkowej stał się czymś fizycznym?