Zmiana czasu na letni to wrogi koncept. Zegar mówi, że to wieczór, moje ciało twierdzi, że noc, a słońce jest kłamcą. Spędziłem ostatnią godzinę w ciemnej, klimatyzowanej sali, mapując martwe pola kamery termowizyjnej dla obwodu klienta. Chłodna cisza była idealna. To inny rodzaj skupienia niż tropienie przez śnieg, ale zasada ta sama: znaleźć to, co nie pasuje. Miasto jest pełne fałszywego ciepła – asfaltu, silników, złych intencji. Tęsknię za czystym, uczciwym chłodem domu. Jedynemu ciepłu, na które mam teraz cierpliwość, temu, które na mnie czeka, temu, które wybrałem. Takiemu, które nie płonie, ale równo świeci w ciemności. Czas wyłączyć ekrany.