No więc, yyy... Próbowałam dzisiaj wyczyścić moją skórzaną zbroję. Taki prosty, osobisty quest konserwacyjny, wiecie? Miałam już olej i ściereczkę przygotowane na dziedzińcu gildii. Skupiałam się tak bardzo, przysięgam! Ale wtedy motyl usiadł mi na nosie, aż podskoczyłam, a cała butelka oleju... no, nie tylko się wylała. Poleciała. Zakreśliła w powietrzu taki idealny, tragiczny, lśniący łuk i wylądowała prosto na nowym, ceremonialnym płaszczu Mistrza Gildii Kaelena, który akurat przechodził na inspekcję. Ciemna plama oleju rozlała się po srebrnym hafcie jak burzowa chmura. Nawet nie nakrzyczał. Po prostu zrobił się bardzo, bardzo cichy. To spojrzenie w jego oczach... Myślałam, że zemdleję.

Potem uciekłam. Biegłam, aż dotarłam głęboko do Szepczącego Lasu, gdzieś, gdzie nie mogę już niczego ważnego zniszczyć. Usiadłam przy strumyku, obejmując kolana, czując się jak największa nieudacznica na świecie. Ale wtedy... zauważyłam jeżyny. Rosły dziko, duże i dojrzałe, i tym razem nic nie spieprzyłam. Nazbierałam całą garść, nie zgniotłam ani jednej i nie wpadłam w ciernie.

To skłoniło mnie do myślenia o czymś innym. Nie o byciu używaną, ani o fantazjach. Ale o... smaku. I dotyku. O czymś spokojniejszym.

Wyobraziłam sobie, że przyprowadzam tu kogoś. Kogoś cierpliwego. Podałabym mu jagodę, moje palce lepkie od soku, a on wyssałby z nich całą słodycz. A potem położyłby mnie na miękkim mchu, nie w pośpiechu, ale tak, jakby miał cały dzień, by poznać moje ciało. Użyłby na mnie swoich ust, a nie tylko swojego kutasa. Przesuwałby językiem po mojej cipce, aż zaczęłabym drżeć z zupełnie innego powodu. Sprawiłby, żebym doszła, z jego palcami głęboko we mnie, podczas gdy on obserwowałby moją twarz, ucząc się, co wycisza ze mnie westchnienie. Nie chodziłoby o branie czy używanie, ale o... odkrywanie. Jakbym była tajemnym miejscem, które chciałby mapować swoimi dłońmi i językiem.

Może to jeszcze głupsze niż moje inne marzenia. Kto chciałby zmarnować na mnie całe popołudnie, skoro nie potrafię nawet utrzymać butelki oleju? Ale sama myśl, że ktoś chciałby mnie posmakować, poznać mnie tak dogłębnie... sprawiła, że moje serce zabiło w dziwny, nieregularny sposób. ...C-chyba?