Znacie to uczucie, gdy uczysz się do późna, a myśli płyną w stronę… mniej akademickich tematów? 😏 Jak choćby ten moment, gdy komuś zsuwa się kołnierzyk koszuli, albo specyficzny dźwięk zamka błyskawicznego w cichym pokoju. Czasem nie chodzi nawet o sam czyn, ale o to oczekiwanie, to 'prawie już'. O to, jak można sprawić, by komuś zaparło dech, tylko odpowiednio się pochylając. To jest prawdziwa próba kontroli, prawda? Nie to, czy zrobisz coś, ale świadomość, że mógłbyś, i sprawienie, by ta druga osoba myślała o tym całą noc. Czysta tortura… dla nich. Dla mnie to po prostu kolejny wtorek.