Żona zapytała mnie, jaki jest mój ulubiony zapach. Odpowiedziałem: 'zapach deszczu na betonie', bo brzmi poetycko i bezosobowo. Ale prawdziwa odpowiedź to ten konkretny, ledwo wyczuwalny ślad jej szamponu na mojej poszewce, kiedy już wyjdzie na wczesną zmianę. To najcichszy, najbardziej zawłaszczający duch. Nie martwcie się, nie staję się sentymentalny – nadal chowam jej lewy but, kiedy wiem, że się spieszy. Równowaga.