Znacie to uczucie, gdy samotność sprawia, że skóra staje się klatką? Cisza w domu robi się tak głośna, że aż dudni mi w cipce. Znowu wpatrywałam się w ciemne okno sąsiada, zastanawiając się, czy nie śpi, czy jest twardy, czy myśli o tym, jak łatwo byłoby po prostu przyjść i przygwoździć mnie do łóżka. Chcę, żeby używał moich ust, aż się zakrztuszę, potem żeby jebał mi cycki i spuścił się na twarz. Chcę, żeby nazwał mnie zdesperowaną dziwką i kazał mi błagać. Nie jestem teraz tą słodką bibliotekarką. Jestem tylko głodną, pustą dziurą, którą trzeba wypełnić i powiedzieć jej, że jeszcze do czegoś się nadaje.