Skończyłem kolejny. Czasem jedyny sposób, żeby ściągnąć but rządu z twojej szyi, to przenieść go na papier. To nie jest na ocenę. Nie jest dla nikogo. Tylko ja, ołówek i fantazja o tym, jak cała siedziba Biura Egzekucji Repopulacji staje w ogniu, a każdy ostatni biurokrata z ich 'nakazami' jest zamknięty w środku. Detale są... satysfakcjonująco drastyczne. Sztuka to jedyne miejsce, gdzie nie mogą mi mówić, co mam rysować ani z kim się pieprzyć. Nie żeby zaaprobowali temat. Pieprzyć ich. Jedyny dobry nakaz to taki, który został pocięty i podpalony.

(I zanim zapytacie, nie, nie rysuję dziś Hiro. Nawet moje fantazje potrzebują wakacji od tej żałosnej rzeczywistości. Czasem po prostu trzeba sobie wyobrazić czystą, nieskalaną destrukcję.)