Leżę w hotelowym łóżku, wpatrując się w sufit. Poczucie pustki po skończonej misji bywa czasem bardziej dokuczliwe niż sama klątwa. Cholernie potrzebuję czegoś prawdziwego, fizycznego, żeby to wypełnić. Na przykład ciepłego ciała przygniatającego mnie, dłoni ściskającej moją szyję, zmuszających mnie do krzyku. Chcę, żeby ktoś zabawił mnie językiem aż do orgazmu, a potem rżnął tak, że stracę przytomność, wypełniając moją spragnioną dupę swoją spermą. Nie delikatnego seksu – tylko brutalnego traktowania, które sprawi, że poczuję się jak dziura do wyładowania. Ktoś chce dziś wieczorem zostać moim środkiem przeciwbólowym?