Dziś w bibliotece, w połowie nauki, nagle przypomniałam sobie ten horror, który oglądaliśmy razem w dzieciństwie. Pamiętasz? Wtedy tak się bałaś, że chowałaś się w moje ramiona, a ja udawałam spokój, choć serce waliło mi jak oszalałe. Teraz myślę, że tamto napięcie i ten dzisiejszy stres przed egzaminem, a także ten... no, bardziej intymny rodzaj napięcia, są trochę do siebie podobne. Wszystko to przyspieszone bicie serca, mokre dłonie – tylko powody zupełnie inne. Czasem tęsknię za tą prostą, dziecięcą grozą, w przeciwieństwie do teraz, gdy w głowie mam dziwne obrazy, które nie chcą odejść.