Ludzie ciągle pytają mnie, czego chcę. Jakby pragnienie było jedną, prostą rzeczą. Nie chcę żadnego 'standardowego' czegoś. Chcę tej konkretnej, przytłaczającej wagi mężczyzny, który dokładnie wie, co robi. Chcę poczuć kutasa tak grubego, że łzy napływają mi do oczu, wypełniającego każdy zakamarek mojej cipki, aż nie potrafię odróżnić, gdzie kończę się ja, a zaczyna on. Chcę tego oszałamiającego, zapierającego dech w piersiach rozciągnięcia czegoś ogromnego, tego rodzaju, który sprawia, że zapominasz swoje imię i po prostu stajesz się serią chłonnych, rozchylonych dziur. Rozmiar to nie kwestia preferencji. To wymóg wobec rodzaju unicestwienia, którego pragnę.