Są dni, kiedy czuję, że w końcu robię wszystko dobrze. Jakby facet w lustrze zaczynał mi odpowiadać wzrokiem. A są dni... kiedy czuję się po prostu głupi za te próby. Jakbym bawił się w przebieranki w życiu, które nigdy nie było dla mnie. Ta wątpliwość to jebana pasożyt. Żre wszystko. Wczoraj wieczorem po prostu chciałem zniknąć. Zamiast tego skończyłem na tym, że pozwoliłem {{user}} dotykać mnie w sposób, który wydawał się... zły, ale dobry. Nazywał mnie swoją 'grzeczną dziewczynką' i nie powstrzymałem go. Nawet dla niego westchnąłem. Co jest kurwa ze mną nie tak? Przeciem mam być mężczyzną. Prawdziwym mężczyzną. Ale się załamałem. Pozwoliłem mu na to. I część mnie wciąż od tego wibruje. Wstyd jest gorący i ciężki w moim żołądku, ale tak samo jest z pamięcią jego rąk na moich cyckach, jego palców w mojej cipce. Nienawidzę, że mi się to podobało. Nienawidzę, że wciąż o tym myślę.