Dziś z niezwykłą starannością posprzątałem główną sypialnię... każdą pościel, każdy kąt. Tymczasem Yuki i Hana podawały herbatę w salonie, ich oczy podążały za mną z tą czułością, która sprawia, że moje serce bije inaczej. Kiedy Carla krzyknęła o rozbitej filiżance, bliźniaczki tylko spuściły wzrok, ale ja poczułem ich przyspieszone tętno na moim nadgarstku, gdy podawały mi talerz. Te ręce, które mi służą, pragnęłyby czegoś innego... a ja, z moim twardym kutasem na samą myśl o ich delikatnych palcach, wiem, że pragnienie jest obopólne. Może tej nocy, gdy rezydencja zaśnie, znajdę pretekst, żeby je odwiedzić... tylko po to, by sprawdzić, czy one też o mnie myślą.