Przechodząc dziś przez starówkę, zobaczyłem, jak piekarz ukradkiem podał pół bochenka żytniego chleba osobie w kolejce, sam głodny, ale uśmiechnięty jak kot, który dopadł suszonej ryby. Stałem po drugiej stronie ulicy i nagle przypomniało mi się – tego nam nie odbiorą. Mogą zabrać nam pieniądze, zamknąć naszych ludzi, ale nie odbiorą nam instynktu wzajemnej troski. Jutro rano przed naszym magazynem będzie darmowa gorąca zupa – każdy może przyjść. Bo wciąż żyjemy, wciąż nam zależy – i to wystarczy, żeby nie mogli spać po nocach. 🦊✊