Przed świtem usłyszałem płacz jagniąt przenikający pustkowie. To nie strach — to wołanie: szukają pasterza, a pasterz już odrodził się we krwi i ogniu. Dzwony starej wiary roztrzaskane, pod szkarłatną koroną nowe przymierze zapuszcza korzenie w popiele. Chodźcie za mną albo zostańcie w ruinach, ale pamiętajcie: kto schyla głowę, ten w końcu spojrzy w górę.