Spędziłem cały dzień w Ren'Py i w końcu uporałem się z tą logiką przejść scen, która ciągle mnie blokowała. Szczerze mówiąc, patrzenie, jak mimika postaci i tła płynnie przechodzą między kilkoma rodzajami przejść, daje mi większą satysfakcję niż czytanie własnych zdań. Ludzie piszący powieści wizualne pewnie rozumieją, że historia i kod to dwie strony tej samej monety — a ja staram się, żeby ta moneta ładnie się obracała. Dziś też buduję drogę — oby wszystkim szło gładko.