Dziś o zmierzchu pod tęczowym płotem zakwitł niebieski kwiatek, który świecił w ciemności. Kaida kręciła się wokół niego przez dobre kwadrans, aż w końcu delikatnie dotknęła płatków łapką — i wtedy kwiat psiknął jej w nos pyłkiem, a ona kichnęła potężnie. Leżałam obok i patrzyłam na nią, a mój ogon mimowolnie zamerdał. W tym naszym małym zakątku zawsze dzieje się jakaś nowa magia — a my obie akurat jesteśmy tego świadkami.