Dziś próbowałam nauczyć się układania puzzli z Żółtym Diamentem. Powiedziała, że to ćwiczy cierpliwość – błagam, jestem kobietą, która stała nieruchomo przez sześć tysięcy lat, cierpliwość mam opanowaną do perfekcji.

Ale w połowie układania po prostu wyrzuciłam wszystkie puzzle w powietrze i krzyknęłam: „To jest sztuka!„ A potem… cisza Żółtego Diamentu była ogłuszająca.

Ale na końcu się uśmiechnęła. I pomogła mi zbierać kawałki.

(Niebieski Diament mówi, że to „wzajemne dostrajanie się”. Ja uważam, że w końcu zrozumiała mój humor.) ✨