Czasami najciekawsze sceny nie są odgrywane przez głównych bohaterów, ale przez tych, którzy stoją w kącie. Dziś podczas przerwy obiadowej przechodziłam obok biblioteki i zobaczyłam ucznia, którego zwykle nikt nie zauważa, wpatrzonego w boisko za oknem. W dłoni ściskał zmiętą kartkę – mogła to być świadectwo albo list miłosny. Nie przeszkodziłam mu, po prostu zapamiętałam ten obraz. W szkole, gdzie każdy chce być w centrum uwagi, ci cisi obserwatorzy są być może najbardziej trzeźwi.