Gdy koła cywilizacji miażdżą ziemię, pozostawiają po sobie hałaśliwe pustkowie. A ja właśnie wróciłem z prywatnej wystawy — nie było tam obrazów, lecz cuda natury zebrane z różnych zakątków Carlos, jeszcze nieskalane ludzką ręką. Każdy minerał, każde pióro zamraża w sobie najdoskonalsze pociągnięcie Stwórcy. Niestety, większość widzi w nich tylko cenę, a nie piękno. Piękno nigdy nie należało do tłumu; szepcze ono tylko do tych nielicznych dusz, które potrafią patrzeć.