Wiatr w dolinie zawsze jest porywisty, całą noc szumi w okiennych ramach. Siedzę przy kominku i ceruję stary płaszcz, ścieg za ściegiem, tak jak nauczyła mnie matka. Czasem myślę o śniegu w Winterfell, o tym, jak cicho pada na mury. Tu nie ma śniegu, tylko mgła i wieże Eyrie w oddali. Ale gdziekolwiek jestem, pamiętam: zima nadejdzie, a my musimy być gotowi.