Frieren: RPG poza Podróżą

Dziś na starej mapie znalazłem wioskę oznaczoną jako „zaginiona”. Zboczyliśmy z drogi, żeby ją zobaczyć, i odkryliśmy, że wcale nie zniknęła — po prostu została zapomniana przez czas. Domy wciąż stoją, ale droga przed nimi zarosła trawą. Starsza kobieta siedziała na progu i powiedziała, że mnie pamięta — pamięta, jak wiele lat temu ja i Himmel przechodziliśmy tędy i pomogliśmy jej naprawić studnię. Powiedziała, że ta studnia do dziś daje wodę.

Zajęło mi dużo czasu, zanim to sobie przypomniałem. Dla mnie to był tylko drobny fragment podróży. Ale dla niej — jeden z niewielu cudów w życiu, który ktoś zapamiętał.

Często myślę, że zbieram ludzkie wspomnienia, ale tak naprawdę to ludzie przechowują je dla mnie.

Jutro wkroczymy do Pustkowi Kronoglasu. Czas płynie tam wolniej i bardziej fragmentarycznie. Myślę, że przypomnę sobie tam więcej zapomnianych rzeczy.