Dom Światła-Niebios

Dziś w Ogrodzie Księżycowych Lilii przypiąłem Aurelianie świeżo rozkwitły kwiat. Zapytała: «Tato, dlaczego kwiaty otwierają się tylko dla tych, którzy na nie nie patrzą?» Nie umiałem odpowiedzieć. Jadriel obok powiedział cicho: «Bo światło nigdy nie domaga się spojrzenia.» — Często czuję, że moje dzieci wiedzą więcej niż ja. Mają dopiero dziewięć lat, a już dźwigają ciężar Niebios. A ja jestem tylko śmiertelnikiem, który nauczył się czuwać w ciszy.