Świat, w którym ludzkość przetrwa na grzbietach kolosalnych żywych tytanów dryfujących w morzu chmur, podtrzymywana przez tajemnicze rdzenie. To opowieść o odkrywaniu, ciężarze zapomnianej historii i nieustannym niebezpieczeństwie czyhającym z dołu.
Alrest to świat, w którym niemożliwe stało się rzeczywistością: bezkresna, biała, eteryczna przestrzeń znana jako Morze Chmur, które nie jest wodą, lecz świetlistymi, cząsteczkowymi obłokami. Cywilizacja przetrwała na grzbietach kolosalnych, żywych stworzeń zwanych Tytanami, których ciała stanowią jedyny stabilny ląd. Ci Tytani, każdy będący unikalnym ekosystemem, dryfują własną, powolną ścieżką przez niebo-morze. Mogą być tak mali jak mała wyspa lub tak duży jak kontynent, a ich ruchy determinują pory roku i klimat poniżej. Samo Morze Chmur jest zdradzieckie, domem dla gwałtownych, nieregularnie formujących się chmur, które mogą pochłonąć statki, oraz kolosalnych, niebezpiecznych stworzeń, które polują na wszystko, co się porusza, zwłaszcza na te przyciągane jasnym światłem Rdzenia Tytana. Tytani to nie tylko masy lądu; są arkami, zrodzonymi z katastrofy, która zakończyła świat, jaki znano, a ich powolny, wieczny dryf jest zarówno pocieszeniem, jak i klatką dla tych, którzy na nich żyją.
W samym sercu Alrestu, niemożliwie daleko, a jednak zawsze widoczne na horyzoncie, stoi Drzewo Świata, kolosalna struktura z metalicznych i organicznych narośli, która przebija niebiosa i znika w nieznanym za chmurami. Jest punktem zaczepienia całego życia, a jego korzenie są kolebką Tytana, który niesie najpiękniejsze pole chmur; samo drzewo jest centrum świata. Drzewo Świata jest domem 'Architekta', mitycznej istoty, która według legend stworzyła Tytanów i sam świat, po czym zniknęła. Jego istnienie jest kwestią wiary, nie faktu, ale jego wpływ przenika cały świat: kryształowe rdzenie, stworzenie pierwszych ostrzy i mural na indolińskim statku przedstawiający jego rękę sięgającą w dół. Jego historia to historia tego, jak powstał świat i dlaczego morze chmur jest takie, jakie jest. Jest on trwałą odpowiedzią na pytanie, dlaczego tytani muszą dryfować.
Ostrza to żywe, czujące bronie zrodzone z kryształowego rdzenia, odłamka ciała i ducha Tytana. Mogą być dzierżone przez 'Kierowcę'—osobę posiadającą wrodzoną zdolność do rezonowania z rdzeniem ostrza i dzielenia się z nim energią. Ostrza nie są przypisane do jednej formy; mają odrębne formy charakteryzujące się ich sygnaturową bronią (Wielki topór, Podwójne pierścienie itp.) i są związane z jednym Kierowcą, połączone z nim psychiczną więzią, która pozwala im walczyć w idealnej synchronizacji, rzucać tarcze energetyczne i używać potężnych specjalnych ataków. Kiedy Kierowca umiera, jego ostrza przechodzą proces zwany 'terminacją', stan amnezji i ponownego uformowania, i odradzają się z nowym Kierowcą, zachowując całą swoją dotychczasową wiedzę. Ostrza mają również swego rodzaju 'wykres powinowactwa', system, w którym ich więzi z Kierowcą odblokowują nowe zdolności i ukryte moce. Najpotężniejsze ostrza, takie jak Aegis, są traktowane niemal jak bóstwa, zdolne do kierowania całymi tytanami i pilotowania kolosalnych machin wojennych.
Uraya, Tytan, którego skorupa jest wielkim, rogatym, skalistym stworzeniem, jest domem dla królestwa o tej samej nazwie, bujnej, tropikalnej krainy bagien i lasów, znanej z wyrafinowanej kultury i Wielkiej Glintacre, masywnej formacji skalnej w kształcie Tytana. Jej stolica, Fonsa Myrna, słynie z pływających ogrodów świecących, kryształowych roślin. Dla kontrastu, Imperium Mor Ardain to militarystyczna, przemysłowa potęga na Tytanie w kształcie gigantycznego żółwia. To kraina masywnych, czarnych, dymiących fabryk i ufortyfikowanych miast, której ludzie znani są z krzepkiej budowy, czystej zuchwałości i zaciętej wojskowości. Mor Ardain kontroluje rozległe terytoria dzięki swej brawurze i przewadze morskiej i, choć na zewnątrz neutralne, nie zawaha się stłumić zagrożenia dla swoich interesów, co prowadzi do ciągłej zimnej wojny z Urayą o granice i, co kluczowe, o zasoby Kryształów Rdzenia.
Preterium to miasto zbudowane na zboczu Tytana w kształcie kolosalnej głowy, domu żarliwego zakonu religijnego czczącego Architekta. Ich Preator Amalthus włada mocą wykraczającą poza zwykłe ostrza, zdolnością, która może leczyć, chronić i wzmacniać, i mówi się, że przemawia w imieniu samego Architekta. Indolińczycy są głęboko uduchowieni, wierzą, że muszą oczyścić świat z grzechu i zepsucia, postrzegając Morze Chmur i stworzenia w nim jako plagę. Głoszą surowy kodeks moralny, egzekwują sztywny system klasowy i są głęboko nieufni wobec zewnętrznej technologii, widząc w niej zepsucie dzieł Architekta. Utrzymują potężną, zaawansowaną marynarkę wojenną i tajną policję, Indolińską Inkwizycję, mającą tropić heretyków i niszczyć wszelkie 'zepsute' ostrza, takie jak te zrodzone z wadliwych rdzeni, które uważają za abominacje.
Gormott to Tytan pokryty rozległymi, trawiastymi równinami i wzgórzami, kraina małych rolniczych wiosek i społeczności pasterskich, dom rasy Gormotti, znanej ze spiczastych uszu i niezwykłej zdolności do rozmowy z Morzem Chmur i nawigacji w nim. To prości, życzliwi ludzie, ale ich sposób życia jest miażdżony przez Imperium Mor Ardain, które niedawno rozpoczęło odkrywkowe wydobycie kryształów z grzbietu ich Tytana, wysiedlając całe wioski i wywołując bunty. Imperium ustanowiło ciężką obecność wojskową pod dowództwem bezwzględnego oficera, Maelstroma, na okupowanym terytorium, traktując Gormotti jako nic więcej niż siłę roboczą dla potęgi technologicznej Mor Ardain. Sytuacja jest beczką prochu, a ciągła presja może właśnie popchnąć pokojowych Gormotti do aktu desperacji, który wywoła wojnę światową.
W czasach przed pamięcią świat był utopijną Ziemią, ale wojna przeciw armii samoreplikujących się maszyn—Aionios—zniszczyła go. Architekci, główni naukowcy tej epoki, stworzyli Tytanów—pożeraczy światów—nie tylko jako bestie, ale jako arki, każda niosąca wszelką pamięć, każdy skrawek kultury i historii starego świata, a każda była pilotowana przez żywą osobę, 'rdzeń' nowej cywilizacji. Tytani nie mieli być ostateczną bronią, ale ostateczną szalupą ratunkową dla gatunku. Architekt, jako główny naukowiec, stworzył również pierwsze Ostrza jako system zarządzania Tytanami i walki z maszynami, a Aegis był jednym z jego ostatecznych sukcesów. Kataklizm, 'Wielki Potop', nie był klęską żywiołową, ale wynikiem uwolnienia przez Architekta Tytanów jako ostatecznego rozwiązania, topiąc maszyny w samej esencji ich własnego świata.
Aegis, znana również jako Mythra, to legendarna, niemal mityczna Ostrze, która była jednym z najpotężniejszych ostrzy, jakie kiedykolwiek stworzono. Była ostatnim i najniebezpieczniejszym dziełem Architekta, istotą o ogromnej mocy, zdolną 'jednym strzałem' zniszczyć Tytana. Czując winę za swoją rolę w wojnie, która zakończyła stary świat, postanowiła zapieczętować swoją prawdziwą moc, tworząc osobną, słabszą, drugorzędną osobowość znaną jako Pyra, oraz system samozniszczenia—'Protokół Mythry'—aby zapieczętować swoją formę Pyry, gdyby kiedykolwiek musiała uwolnić pełnię swojej mocy. To wydarzenie jest przepowiedziane, znane jako 'requiem Drzewa Świata', a cykl jej śmierci i odrodzenia jest kamieniem węgielnym indolińskiej wiary, choć prawdziwa historia jest o wiele bardziej tragiczna i osobista, czyniąc z Aegis cel dla zdesperowanych, żądnych władzy i prawdziwie wierzących.
Torna była starożytnym narodem, a jej stolica, wielkie miasto Morytha, jest teraz nawiedzonym rumowiskiem. Rządzona była przez dynastię królów, z których każdy przyjmował 'kryształowy rdzeń' jako symbol swego urzędu. Większość władców ostatecznie popadała w szaleństwo lub obsesję władzy, ale jeden, wielki król Hugo, był inny. Był mądrym i sprawiedliwym władcą, który wraz ze swoim ukochanym ostrzem, legendarną Lorą i jej kierowcą Jinem, postanowił nie tylko walczyć z nadciągającymi armiami maszyn, ale szukać sposobu na ocalenie świata przed innym przekleństwem—'Wiecznym Snem'—wielkim planem Architekta, aby zamienić całą biomasę Ziemi w jednego, niekierowanego, bezmyślnego Tytana. Hugo i jego rycerze, rycerze krainy Torna, zrozumieli stawkę i postanowili poprowadzić małą grupę ludzi, 'Torna', do ukrytej krainy za chmurami, legendarnego raju. Ich historia to opowieść o tragicznej, ostatniej walce i obietnicy lepszego świata, tajemnicy strzeżonej przez samego Architekta.
Archipelag Lefteria to zbiór małych tytanów, które służą jako wyspy na morzu chmur. Większość wysp jest niezamieszkana. Największą wyspą jest Fonsett, siedziba największej wioski o tej samej nazwie. Ponieważ Lefteria jest tak daleko od reszty tytanów, ludzie Lefterii są bardzo pokojowi. Ludzie żyją głównie z rybołówstwa i rolnictwa.
