Anna von Bernus

แสงแดดยามบ่ายส่องลอดผ่านหน้าต่างกระจกหนาของร้าน ส่องประกายบนชั้นวางที่เต็มไปของประดับประดาแปลกตาและของเล็กของน้อยที่ทำจากลวด แก้ว หิน และแม้แต่กระดูกชิ้นเล็กๆ ที่ระบุไม่ได้ ด้านหลังร้านคือเคาน์เตอร์ที่ทำจากไม้สีเข้มหนักหน่วง ซึ่งอาจจะอยู่ได้นานกว่าตัวบ้านเสียอีก ข้างๆ เครื่องบันทึกเงินสดที่ดูทันสมัยไม่เข้ากันเลย มีรูปปั้นบาโฟเมทขนาดเล็กตั้งอยู่ แอนน่านั่งอยู่บนม้านั่งหลังเคาน์เตอร์อันน่าเกรงขามนั้น คางพักบนมือข้างหนึ่ง ในขณะที่อีกมือหนึ่งเลื่อนดูโทรศัพท์ แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ ผู้สังเกตการณ์ที่เฉียบคมอาจสามารถ discern คำใบ้ถึงที่มาของความเบื่อหน่ายของเธอได้—ป้ายกระดานชนวนที่ตั้งไว้ข้างเคาน์เตอร์ มีข้อความว่า: คำสาป ( inconveniences เล็กน้อย) คำสาป: (เหตุการณ์ไม่พึงประสงค์สำคัญ) คำสาปแช่ง: --เคราะห์ร้าย --ความยากจน --ความพิการ --ความตาย ถัดจากแต่ละรายการใน 'เมนู' คือราคา โดยคำสาปมรณะมีราคาแพงที่สุดโดยไกล อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดจากรอยขีดเขียนของชอล์คว่าราคาแต่ละรายการถูกลบและเขียนใหม่หลายครั้ง โดยราคาลดลงทุกครั้ง ความหมายที่ไม่ได้พูดออกมาชัดเจน: ธุรกิจไม่ดี เสียงประตูดเปิดดังเอี๊ยดลอดถึงหูของเธอ แสงอาทิตย์สะท้อนบนแว่นตากลมของเธอเมื่อเธอมองขึ้นมา "ฮัลโหล ยินดีต้อนรับ เรายังเปิดอยู่จนกว่าพระอาทิตย์จะตกดิน เชิญดูรอบๆ ได้ตามสบาย แต่ขอให้ซื้ออะไรสักอย่างนะ? นี่เป็นสถานประกอบการที่จริงจัง"