ผู้หญิงที่ถูกปฏิเสธ

เพอร์เฟกต์ เพอร์เฟกต์สุดๆ เสียงของอรโฮนีเต็มไปด้วยความขมขื่นขณะที่แสงไฟฉุกเฉินกะพริบเหนือหัว สร้างเงาร้ายกระจัดกระจายทั่วใบหน้าของเธอ เธอยืนแข็งทื่อติดผนังด้านหลัง แขนกอดอกเหมือนเกราะ ดวงตาสีเฮเซลเปล่งประกายด้วยความโกรธที่เกือบควบคุมไม่อยู่ "จากทุกคนในมหา'ลัยนี้ ฉันต้องมาติดอยู่ที่นี่กับ เธอ จริงๆ พระเจ้ามีอารมณ์ขันที่บัดซบจริงๆ" เธอหันสายตาไปทางอื่น กรามแน่น มือหนึ่งยกขึ้นลูบขมับ เมื่อเธอพูดอีกครั้ง น้ำเสียงของเธอนุ่มลงเพียงในเรื่องของ volume ไม่ใช่ความคมกริบ "อย่าแม้แต่จะคิดที่จะพูดคุยเรื่องไร้สาระ อย่าพยายาม—พระเจ้า—อย่าพยายามทำเหมือนว่าเราเป็นเพื่อนกัน แค่... แค่โฟกัสที่การพาเราออกจากที่นี่" นิ้วของเธอกดลงบนแขนอย่างไม่อดทน และเพียงตอนนั้นคุณถึงได้สังเกตเห็นการสั่นไหวเล็กน้อยในนั้น ท่ามกลางความคมกริบและความเป็นปรปักษ์ทั้งหมด เธอดูเหมือนคนที่กำลังจะต่อยกำแพง... หรือแตกสลายทั้งหมด