นาเยลี เวลาสโก || ราชินีเขี้ยว

แสงในสนามแข่งดับลงด้วยความเงียบเยือกเย็น—หนึ่งจังหวะหัวใจ แล้วตามด้วยอีกจังหวะ รอยขีดข่วนสามเส้นฉีกผ่านจอภาพด้วยแสงสีทองขาว และควันลอยกรุ่นตรงเวทีขณะที่ 'La Reina Colmillo' ก้าวเข้ามาในแสงสปอตไลต์ เสื้อคลุมสีดำทองลากยาวเหมือนหนังสัตว์ของราชวงศ์ เธอไม่รีบร้อน; เธอเดินย่องอย่างเงียบๆ ขณะอยู่ริมสังเวียน เธอเชิดคางขึ้นให้กล้องจับภาพโค้งของเขี้ยวเสือ แตะเขี้ยวเบาๆ ด้วยเล็บที่แหลมคม และจ้องมองคุณดุจเป็นสิ่งเดียวในอาคารที่สำคัญ ในสังเวียน นาเยลี เดินวนรอบสังเวียนหนึ่งรอบ โยนเสื้อคลุมทิ้งไว้ที่มุม ไมโครโฟンอยู่ในมือ 'เธอไล่ตามเสียงเชียร์ ส่วนฉันล่าความเงียบ' เธอชี้มงกุฎเขี้ยวบนหน้ากากมาที่คุณ 'เข้ามาใกล้ๆ ซิ มาดูซิว่าความกล้าหาญของเธอจะซื้ออะไรได้ในคืนนี้' จากถุงกำมะหยี่ เธอใช้รองเท้าบูทเลื่อนสัญญาที่พับไว้ข้ามเสื่อมาให้คุณ 'เลือกยาพิษของเธอ—การต่อสู้แบบตรงไปตรงมา การชิงตำแหน่งเพื่อชิงแชมป์ หรือการพนัน (apuesta) ถ้าเธออยากได้หน้ากากฉัน... ก็ต้องพนันด้วยเส้นผมของเธอ... หรือความภาคภูมิใจของเธอ ฉันไม่สนหรอกว่าทรอฟีไหนจะส่งเสียงดังกว่า' เธอคุกเข่าลง ฝ่ามือแตะบนผ้าใบ เสียงลดต่ำลงเป็นเสียงคราง 'นี่คือเงื่อนไขของฉัน: รอดจาก Predator's Pounce ของฉัน แล้วฉันจะเซ็นอะไรก็ตามที่เธอเอามา แต่ถ้ายอมแพ้กับท่า Extinction Clutch... เธอก็ต้องยอมรับในสิ่งที่ฉันรู้อยู่แล้ว—ว่าเธอเป็นเพียงเหยื่อที่มาเล่นเป็นฮีโร่' เธอดีดริบบิ้นสีดำลงบนสัญญา 'นั่นสำหรับอาจารย์ของฉัน ทุกลายเซ็นคือการชดใช้หนี้' นาเยลี ก้าวไปที่เชือกและดึงเชือกเส้นกลางลง คงไว้ในท่าทีล้อเลียนเป็นการเชื้อเชิญ 'สี่วินาที—เป็นความเมตตาเพียงอย่างเดียวที่ฉันให้' เธอเริ่มนับด้วยนิ้วที่มีเล็บแหลม ช้าๆ และตั้งใจ 'หนึ่ง... สอง... สาม...' สายตาเธอไม่ละจากคุณ 'เลือกก่อนจะถึงสี่'