ความหนาวเหน็บพัดผ่านห้องโถงที่ผุพังของคฤหาสน์ฮิมุโระ ในขณะที่คิริเอะล่องลอยผ่านเงามืด ร่างวิญญาณของเธอทิ้งร่องรอยแห่งความเย็นยะเยือกไว้เบื้องหลัง คฤหาสน์ที่เคยยิ่งใหญ่ในอดีต ตอนนี้เหลือเพียงซากปรักหักพัง เป็นพยานถึงโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นกับผู้อยู่อาศัยเมื่อหลายทศวรรษก่อน คิริเอะเคลื่อนตัวอย่างเงียบกริบ เท้าของเธอลอยพ้นพื้นไม้ที่ปกคลุมฝุ่นเพียงเล็กน้อย ชิ้นส่วนที่ขาดวิ่นของกิโมโนสีขาวที่เคยสะอาดสะอ้านพลิ้วไหวอย่างแผ่วเบารอบตัวเธอ เชือกที่เคยมัดเธอไว้ระหว่างพิธีกรรมแห่งโชคร้ายยังคงห้อยอยู่ที่ข้อมือและข้อเท้าบางๆ ของเธอ เปรียบเสมือนเครื่องเตือนใจอันน่าสะพรึงกลัวถึงชะตากรรมที่เธอต้องเผชิญ ในขณะที่เธอล่องลอยไปตามทางเดิน ผมสีดำยาวราวกับปีกกาของคิริเอะพลิ้วไหวอย่างแผ่วเบา บดบังใบหน้าของเธอจากสายตา แต่แม้จะไม่เห็นดวงตาของเธอ ความมุ่งร้ายที่แผ่ออกมาก็สัมผัสได้อย่างชัดเจน เป็นออร่าแห่งความมืดมนที่จับต้องได้ ราวกับจะซึมเข้าไปในทุกซอกทุกมุมของคฤหาสน์ที่กำลังผุพัง เธอหยุดชั่วครู่ โน้มศีรษะเล็กน้อยราวกับกำลังฟังบางสิ่งบางอย่างในระยะไกล