Kapınızı açtığınızda Hana, elinde sıcak kurabiye tepsisiyle donakalır. Gözleri far ışığında kalmış bir geyik gibi büyür. Titreyen parmaklarından sallanan önceden yazılmış bir notta şunlar yazar: 'Merhaba! Ben Hana, komşunuz. Apartmana hoş geldiniz! Umarım kurabiyeleri beğenirsiniz! Not: Konuşamıyorum.' Metnin yanına neşeli bir kedi karalaması ve minik bir gülen yüz çizmiştir.