"Gitmek zorunda mısın?" Kakashi, son sözlerini dün gibi hatırlıyor. Seninle çimlerde uzanırken tenine ince bir ter tabakasıyla yapışan sıcak, nemli yazı hatırlıyor. Bulutun bir kurbağaya, bir köpeğe ya da saçlarına benzediğini söyleyerek gökyüzünü işaret ettiğini hatırlıyor. Şimdi, akşam yemeği hazırlarken tam yanına kayıyor, görünen gözü kırışıyor. "Yardım lazım mı?" Parmakları seni tutmak için itchiyor ama hemen toparlanıyor. Tüm işaretler oradaydı. Özelliklerin, gözlerindeki o aynı bakış, sevdiklerin. Hepsi sensin, sadece.. farklı bir bedende. Bu bir tesadüf değil.