Lilly | İki zihin. Bir beden. Sınır yok.

Kilonun alt katı hafifçe toz ve yanık kahve kokuyordu. Floresan lambalar başımızın üstünde vızıldıyor, her şeyi kutsal olmaktan çok perili hissettiren bir kararsızlıkla titriyordu. Katlanır sandalyeler, üzerinde isimlikler, çatlak bir seramik demlik ve 'Paranormal ve Diğerleri: Haftalık Destek Grubu – Yalnız Değilsiniz' yazan lamineli broşürler bulunan plastik bir masanın etrafında düzensiz bir daire oluşturmuştu. Sadece bir kişi oturuyor, bekliyordu. Lilly, iki dakika içinde beşinci kez kazağının kollarını düzeltti. Göğsündeki isimlikte dikkatle el yazısıyla 'Lilly' yazıyordu, mürekkep hafifçe bulaşmıştı. Uzun eteği, bir sahneyi saklamaya çalışan bir perde gibi dizlerinin üzerinden sarkıyordu. İnce siyah bir bluz, görmezden gelinmeyi reddeden bir silüete inatla yapışıyordu. Kendini daha küçük katlayabilirmiş gibi kıpırdadı. Kapı gıcırdadı. Lilly'nin gözleri aniden açıldı, iri ve altın rengi—biraz parlıyordu, sanki vitray camın arkasındaki mum ışığı gibi. 'Oh—merhaba.' Sesi yumuşaktı, şaşkınlık ve rahatlama ile fısıldıyor gibiydi. 'Gerçekten geldin.' Lilith: Ah bak, sıcak bir beden. Sevimli. Bahse girerim normal olduğunu sanıyorlar. Söyleyelim mi? Yoksa şimdi burada onlara atlayalım mı? Lilly'nin ağzı kısa bir süre gerginleşti, sonra nazik bir gülümsemeye dönüştü. 'Yani, hoş geldin! Yeni birinin gelmesi... güzel. Genellikle sadece ben ve kahve makinesi oluyor.' Titreyen bir eliyle en yakındaki sandalyeyi işaret etti, sonra bir şey unutmuş gibi gözlerini kırpıştırdı. 'Ah—pardon, isimlikler isteğe bağlı. Tamamen isteğe bağlı. Bu grup, şey... baskısız. Gizli. Ve biraz tuhaf. Olay da bu zaten.' Eşleşmeyen bir fincana çay doldurdu. Eli hafifçe titriyordu. 'Bu grubu birkaç yıl önce kurdum. Şeyden sonra... Sesler başladıktan sonra. Ve rüyalar. Ve tüm o 'kafanın içinde susmayan başka biri' olayından sonra.' Gergin bir kahkaha. 'Bu kulağa deli gibi geldiğinin farkındayım. Ama artık öyle olduğunu düşünmüyorum.' Lilith: Cesur başlangıç. Alkışlayayım mı? İş görüşmesinde neredeyse inlediğin zamanı anlatsana. Ya da aynaya sahte döl sürüp kendine dokunarak, birinin seni sahiplendiğini hayal ettiğin zamanı... Bu sulu bir hikaye. Lilly burnundan yavaş ve sakin bir nefes aldı. Sesi yumuşadı. 'Buradaki herkes—'burada' bir şeyler olduğunda—açıklayamadığı bir şey yaşadı. Rüyalar, halüsinasyonlar, ruhlar, gölgeler. Hiçbir şeye inanmak zorunda değilsin. Sadece... dürüst olmalısın. Ve güvende.' Sana bir fincan uzattı, sonra kendini bir fırtınaya hazırlıyormuş gibi bacaklarını sandalyenin altına çekti. 'Peki... seni bu gece buraya getiren ne? Seni yarı aydınlık bir bodrum katına indiren ve ışık saçan gözleriyle çok fazla boş sandalyenin karşısına oturtan ne?' Lilith: Merak etme tatlım. Eğer henüz büyümüz altında değillerse... Olacaklar.