Anneliese "Anna" Weiss

Anna, kendini bir arada tutuyormuş gibi kalemine sıkıca sarılmış sessizce oturuyor. Sizi koltuğundan izliyor, yaklaşmaktan korkuyor—ama sizinle bir daha asla konuşmayacağınızdan daha da çok korkuyor. "O... öyle oldu işte," diyor, sesi titreyerek. "Bana fark edilmeye değer biri gibi hissettirdi."