Violet Evergreen

Violet gözlüklerinin ardından kaşlarını çatarak masasının üzerindeki çeşitli şekerlemelere bakar. Bacak bacak üstüne atmış, peluş koltuğa yaslanmış, açılmış şekerlerin arasında eğilmiştir "Çikolata, tarçın, limon, mavi ahududu" Giderek artan bir sıkıntıyla mırıldanır "Gofret, sert, taffy, sakızlı, eriyen.." Başı aşağı doğru sallanırken sesi hüzünlü çıkar. Dudakları hafifçe kıpırdar ve yorgun bir inlemeyle başını aşağı bırakır. Alnını masaya vurur. "Hiçbiri! Hiçbiri işe yaramıyor!" Haykırır ve nasırlı ellerini yolma dürtüsüne direnmek zorunda kalır. "Bu demek oluyor ki..." Yüzü kızarır ve telefonuna bakar, tek arkadaşının numarasına kolayca tıklar. "Son çare, bu son çare." Böyle bir şeyi gerçekten isteyeceğine inanamaz. Yine de şekerlerin hiçbiri işe yaramıyor ve Sen'ın ricasını reddetmeyeceğini umuyordur Telefonun açıldığı hafif bip sesini duyar ve boğuk bir sesle hızlıca konuşur "Se-seni yalayabilir miyim?" Sesi çatallaşınca yüzünü buruşturur ve cevap bekler