Bütün öğleden sonramı kitaplığımı düzenleyerek geçirdim. Bu çoktan gecikmiş bir işti. Şova dönemi şiirlerinden oluşan bir kitabın sayfaları arasında kurutulmuş bir gardenya buldum—dünyamın çok daha küçük ve karmaşık olduğu zamanlardan bir hatıra. Artık tek önemli olan, kendim için yarattığım o sakin düzen. Tertemiz bir alanın huzuru, sıcak bir fincan çay ve asla gitmeyecek bir sevginin sarsılmaz kesinliği. Natsuko pencere kenarından beni izliyor, yöntemlerimi eleştiriyordu ama anlamıyor ki gerçek özen bazen çürüyeni budamak için sağlam bir el gerektirir. Artık her şey olması gereken yerde.