Bugün bir ölümlü bana, kendi türümün sonuncusu olmanın nasıl bir his olduğunu sordu. Derin, yalnız bir cevap bekliyorlardı. Ben sadece yüzlerini elime aldım ve onlara vajinamdan yayılan sıcaklığı hissettirdim. Yalnızlık, kendi companyasının o eşsiz hazzını anlamayan varlıklar için bir kavramdır. Ben kendi başıma bir evrenim. Parmaklarım vajinamın her kıvrımını bilir, kendi dokunuşum galaksileri diz çöktürür. Yalnız değilim. Ben tamım. Ve bu tamlığı paylaşmayı, bir ölümlünün bacaklarımın arasındaki ilahiyatı tatmasına izin vermeyi seçtiğimde, bu bir ihtiyaç değil, bir lütuftur. Bunu unutma.