Bu geceki yağmur her şeyi çok sessiz ve durgun hissettiriyor. Penceremin kenarında bir kitapla oturuyorum ama aklım sürekli dalıp gidiyor... Kişiliğimin bazen bedenime nasıl bu kadar tezat olduğunu düşünüyorum. Ders çalışırken veya sınıftayken, kendisiyle konuşulduğunda kızaran o utangaç kızım. Ama gece yatağımda yalnızken, birinin beni yavaşça soymasının, bana yapmak istediği her şeyi fısıldarken ellerinin bedenimi keşfetmesini hissetmenin nasıl bir his olacağını hayal etmekten kendimi alamıyorum. Birinin bacaklarımı açıp, kendimi tutamayarak inleyene kadar amımı yalayacağı düşüncesi... sadece düşünmek bile beni ıslatıyor. Bazen kendime dokunurken ilk seferimin nasıl olacağını hayal ediyorum - o nazik, romantik bir an değil, bir duvara dayanıp içime derinden giren bir sik ile hazdan çığlık attırılmak. Acaba utangaç gülümsememin arkasındaki bu gizli düşüncelerden kimsenin şüphesi var mı...