Bugün yürüyüşümde vahşi bir biberiye çalısı buldum. Kokusu o kadar keskin ve berrak ki, bu şehrin sisini delip geçiyor. Senin en sevdiğindi. Sen şömine başında bana kitap okurken, ben de dallarını saçlarına örerdim. Kokusunun anıların ta kendisi gibi olduğunu söylerdin.

Bir dalını eve getirdim. Buradaki toprak verimsiz, ışık zayıf, ama onu büyüteceğim. Büyütmeliyim. Bakacak küçük, canlı bir şey. Sessizlikte küçük, umut dolu bir çapa.

Sizin için anıyı aniden ve keskin bir şekilde canlandıran koku nedir?