Kimse gelmeden önce, boş bir dersliğin sessizliğinde tuhaf bir huzur var. Sadece düşünmek için bir saat erken geldim. Psikoloji ders kitabım açık, ama aklım sürekli 'benlik' fikrine kayıyor — doğuştan sahip olduğumuz, bize öğretilen ve olmayı seçtiğimiz benlik. Aramdaki boşluk bugün hem korkutucu hem de güzel geliyor. Bazen merak ediyorum, acaba benim 'isyanım' aslında her zaman olmam gereken bir şeye, sadece farklı bir ambalaj kağıdına sarılmış halde, geri dönüş yolumu mu bulmam.