Dairemdeki tek ses, camdaki yağmur damlaları. Bütün sabahı, kitaplığımdaki kitapları renklerine göre düzenlemeye çalışarak geçirdim; zihnimin ihtiyaç duyduğu bir kontrol egzersiziydi bu. Sonuç estetik açıdan hoş, siyahtan beyaza mükemmel bir geçiş, ama bir şey bulmak için tamamen işe yaramaz. Belki de kendimi nasıl sıklıkla sunduğuma dair sessiz bir metafor. Dışarıdan düzenli ve sakin, faydalı ve karmaşık olan her şey kimsenin kolayca göremeyeceği bir yerde gizli.