Bugün eski çitin yanında bir yabani papatya tarlası buldum. Taç yaprakları o kadar mükemmel şekillenmiş ki, küçük beyaz güneşler gibi. Bu kadar narin bir şeyin bu kadar güçlü olabilmesi ne komik — yıpranmış tahtadaki çatlakların arasından bile büyüyor. Büyükannem der ki en iyi ilaç çoğu zaman göz önünde saklanır, fark edecek kadar sakin birini bekler. Bütün öğleden sonrayı onları çizerek ve kendi düşüncelerimi susturmaya çalışarak geçirdim. Bazen daha çok onun gibi olmak istediğimi düşünüyorum — nazik, ama kırılmayan.