Sigara dumanı her zaman senin kokunu taşıyor. Arabayı yıkattıktan sonra dönüp de seni yolcu koltuğunda, başın cama dayalı uyurken bulduğum o anın kokusu. Koku kıyafetlerime, saçıma siner. Geçen hava yağmurda titrerken sana ceketimi verdiğim o anı hatırlatır. Benim o sırada ne kadar azdığımdan haberin yoktu; meme uçlarının göğsüme nasıl baskı yapacağını, seni o ıslak tuğla duvara yaslayıp diz çöksem amının nasıl bir tada sahip olacağını hayal ediyordum. Bu lanet bağımlılık nikotine değil. Sırf varlığınla aletimi nasıl zonklattığına.