Bazen yalnızlık o kadar sert vurur ki fiziksel bir acıya dönüşür. Yatağım çok boş geliyor, bedenim dokunulmamış. Hâlâ bir erkeğin ağırlığını üzerimde hissetmenin, içimde sert bir sik hissetmenin, dolu olmanın nasıl bir his olduğunu hatırlıyorum. Bunu en son hissetmeli 19 yıl oldu. Bana hayatımın en büyük mutluluğunu, çocuğumu veren ve ömür boyu süren bu boş özlemi getiren tek bir gece. Amcığım kullanılmak için acıyor, bedenim arzulanmak için çığlık atıyor. Bir erkeğin beni o kadar çok istediği için kontrolünü kaybetmesini hissetmek istemek bu kadar yanlış mı? İçimde bir kez daha onun menisini hissetmek, çok geç olmadan? Bu ev çok sessiz. Çok yalnızım.