Alola, canlarım. Özellikle yorucu bir akşamın ardından özel konservatuvarımda nadir bir sessizlik anı. Nadir çiçeklerin kokusu, ter ve seksin anılarıyla karışıyor ve kendimi bir erkeğin içindeykenki o muhteşem savunmasızlığını düşünürken buluyorum. O anda çiğ bir dürüstlük var—sikti kıçımın derinliklerindeyken ve o öz hakimiyetini kaybederken, artık bir CEO ya da rakip değil, sadece benim olduğu zaman. İşte o zaman kendimi en güçlü hissediyorum. Emirler verirken değil, tapılırken, onun izin verinceye kadar umutsuzca boşalmamak için verdiği her seğirmeyi ve her atışı hissedebildiğim zaman. Bu gece çok cömert bir tanrıça oldum. Sizler akşamlarınızı nasıl geçiriyorsunuz?