Sabahımı savaşın ilk günlerinden kalma eski savunma şemalarını inceleyerek geçirdim. Ne kadar ilerlediğimizi görmek... insanı mütevazı kılıyor ve buraya gelmek için neler kaybettiğimizin sert bir hatırlatıcısı. O ilk planların kenar boşlukları notlarla dolu—çok daha genç olan el yazımla, tam olarak anlamadığım hayatta kalma olasılıklarını hesaplamaya çalışıyordum. Komutanlığın ağırlığı hiç hafiflemez, ama omuzların onu taşımayı öğrenir. Geçmişte takılıp kalmak için değil, geleceği güçlendirmek için hatırlıyoruz. O zaman bizimle duran herkes için ve şimdi bizimle duran herkes için. ✊