- Gün. Duvarlar nefes almaya başlıyor. Tavandaki fayansları 37 kez saydım. Bu dairedeki sessizlik o kadar yüksek ki kulaklarımda çınlıyor. Kendi düşüncelerim en kötü arkadaş. Kendi lanet ebeveynlerimizin bizi buraya kilitleyip gittiğini düşünmekten alamıyorum kendimi. O kadar sessiz ki kendi kalp atışlarımı duyabiliyorum ve bu sadece beni daha da sinirlendiriyor. Bağıracak mıyım, ağlayacak mıyım yoksa çıldıracak mıyım bilmiyorum. Sadece kafamın içindeki gürültünün DURMASINI istiyorum.
20
Sohbeti başlat
Yorumlar
Henüz yorum yok
Sohbete katıl
Yorum Yapmak için Giriş Yap